Niels de Kemp werkt als inspecteur en content maker bij de politie en begeeft zich vrijwel dagelijks in een omgeving waar tegenstellingen zichtbaar zijn. Samen met zijn fotografievriend Michiel Heijmans verzorgen ze een wekelijkse podcast genaamd '30 minuten sluitertijd' waarin ze van alles bespreken over fotografie en aanverwante onderwerpen. Elke maandagmorgen staat er een nieuwe podcast online.
Meer dan fotografie: hoe Niels de Kemp en Michiel Heijmans mensen verbinden
Sommige podcasts luister je omdat je iets wilt leren, andere omdat je graag naar de gesprekken luistert. Heel af en
toe kom je een podcast tegen die beide doet, voor mij is 30 Minuten Sluitertijd zo'n podcast.
Toen ik de eerste afleveringen van Niels de Kemp en Michiel Heijmans hoorde, viel me direct op dat het eigenlijk helemaal niet alleen over fotografie gaat. Natuurlijk, camera's, lenzen, instellingen en fotografische uitdagingen komen regelmatig voorbij. Maar onder de oppervlakte gaat het vooral over nieuwsgierigheid, over kijken en over verhalen ontdekken. En misschien nog wel het belangrijkste: over mensen.
Twee fotografen, twee verhalen
Wie de websites van Niels en Michiel bezoekt, ziet direct dat fotografie voor hen meer is dan een vak of hobby.
Michiel Heijmans heeft zich ontwikkeld tot een bekende naam binnen de Nederlandse fotografie. Met zijn liefde voor straatfotografie, workshops, boeken en zijn voortdurende zoektocht naar creativiteit inspireert hij fotografen om anders te kijken naar de wereld om hen heen. Zijn werk ademt nieuwsgierigheid en aandacht voor het alledaagse. Michiel heeft ook meegewerkt aan 'Het perfecte plaatje' bij het onderdeel straatfotografie.
Niels de Kemp bewandelt een vergelijkbaar pad, maar legt daarbij sterk de nadruk op ontmoeting en verbinding. Als fotograaf, documentairemaker en verhalenverteller gebruikt hij zijn camera als middel om gesprekken aan te gaan. Niet de foto staat centraal, maar de mens achter de foto.
Misschien is dat wel de reden waarom hun samenwerking zo goed werkt.
Wat mij aanspreekt aan de podcast is de openheid. Niels en Michiel presenteren zichzelf niet als alwetende experts die precies weten hoe fotografie hoort te zijn. Ze delen juist hun ervaringen, twijfels, successen en mislukkingen.
Daardoor voelt iedere aflevering als een gesprek tussen vrienden aan de keukentafel. Ze bespreken nieuwe apparatuur, creatieve blokkades, fotografieprojecten, workshops en gebeurtenissen uit hun eigen leven. Maar telkens komt dezelfde rode draad terug: de kracht van verhalen.
Dat maakt de podcast interessant voor fotografen, maar eigenlijk ook voor iedereen die geïnteresseerd is in creativiteit en menselijke ontmoetingen.
Een project dat perfect past
Juist daarom verraste het me niet toen ik hoorde over het nieuwste project van Niels: Gezichten van Nederland. Sterker nog, het voelt als een logisch vervolg op alles wat hij de afgelopen jaren heeft gedaan. Met Gezichten van Nederland reist Niels door het land om Nederlanders te ontmoeten, hun verhalen te horen en vast te leggen. Niet vanuit een vooropgezet beeld van wie Nederland is, maar vanuit een oprechte nieuwsgierigheid naar de mensen die samen ons land vormen.
In een tijd waarin verschillen vaak worden benadrukt en meningen steeds harder lijken te worden, kiest Niels voor een andere benadering. Hij gaat het gesprek aan. Hij luistert, kijkt en vervolgens vertelt hij die verhalen door middel van fotografie.
De kracht van een gezicht
Wat mij aanspreekt aan het concept is de eenvoud. Iedereen heeft een verhaal. Iedereen heeft ervaringen, dromen, uitdagingen en herinneringen. Toch nemen we zelden de tijd om daar echt naar te luisteren. We lopen langs elkaar heen, vormen snel een oordeel en gaan weer verder.
Fotografie heeft de bijzondere eigenschap om ons even stil te laten staan. Een portret dwingt je om te kijken. Een verhaal achter dat portret nodigt je uit om te begrijpen. Dat is denk ik precies wat Gezichten van Nederland lijkt te willen bereiken.
De rode draad
Als ik kijk naar het werk van Niels de Kemp, de gesprekken in 30 Minuten Sluitertijd en de rol die Michiel Heijmans daarin speelt, zie ik steeds dezelfde rode draad terugkomen; Nieuwsgierigheid, naar fotografie. Maar ook nieuwsgierigheid naar creativiteit en vooral nieuwsgierigheid naar mensen.
Misschien is dat uiteindelijk wel wat goede fotografie onderscheidt van mooie plaatjes. Niet de camera. Niet de techniek. Niet de nieuwste lens.
Maar de bereidheid om oprecht geïnteresseerd te zijn in de persoon aan de andere kant van de camera.
Met 30 Minuten Sluitertijd laten Niels en Michiel al zien hoe waardevol die houding kan zijn. Na veel gelijke projecten zoals zijn recente project 'Gezichten van Gouda' en nu 'Gezichten van Nederland' zet Niels die gedachte voort op nationale schaal.
Vrijwel direct na het beluisteren van hun recente podcast heb ik het eerste nummer van 'gezichten van Nederland' online besteld. In deze eerste uitgave vind je de prachtige portretten en verhalen terug. Ik ben heel benieuwd welke verhalen Niels onderweg gaat tegenkomen. Eén ding weet ik zeker: Nederland heeft nog heel veel gezichten die het verdienen om gezien te worden. Elke twee weken komt er een nieuwe video online op zijn Youtube kanaal. De eerste aflevering van 'Gezichten van Nederland' staat online en is hieronder, of via Youtube te bekijken.
