Modelbouw

Modelbouw

Afgelopen zomer hebben we onze zolder opgeruimd. Hij lag vol met spullen waar we al jaren niet meer naar om hadden gekeken. Zo kwam ik ook enkele bouwdozen tegen van hele mooie modelbouw vliegtuigen. Een ervan ben ik nu aan het bouwen.

Modelbouw

Voor de mensen die nog nooit van modelbouw hebben gehoord zal ik het kort toelichten: je kunt een miniatuur versie van een vliegtuig nabouwen met verschillende materialen. Ik ben ooit begonnen met modellen gemaakt van balsahout; een zeer lichte en snel groeiende tropische houtsoort. Jaren later zijn veel merken overgestapt op het fabriceren van kant en klare delen gemaakt uit combinaties van fiberglas, koolstof vezel en polystyreen.

Zelf heb ik altijd een voorliefde gehad voor houten modellen. Daar zat gewoon meer werk in en je kon er weken mee bezig zijn. Helaas zijn nu bijna alle houtbouw modellen van de markt verdwenen en vervangen door kunststof snelbouw modellen.

Taxi

Mijn eerste echte grote modelvliegtuig was de Taxi van Graupner. Een stevig vliegtuig, opgebouwd uit verschillende diktes multiplex en balsa. Het model werd voorzien van een echte brandstof motor en een afstand besturing; Futaba FC16.

Ik heb maanden gedaan over de bouw van dat eerste model. Ik werd zelfs lid van een modelbouw club in de buurt. Daar leerde ik de fijne kneepjes van het bouwen en afwerken van balsa modellen. Toen alles eenmaal klaar was werden de vleugels en romp voorzien van hun bekleding en kregen ze de kenmerkende wit, blauw en zwarte kleuren.

Daarna was het tijd om de motor te gaan monteren; een OS Max 6.5cc tweetakt motor. Maar die moest wel eerst een tijdje proef draaien omdat ie daarna soepeler zou gaan lopen. Een plan werd gemaakt, de motor werd op een dikke houten balk gemonteerd, de propellor werd goed vastgezet, de tank werd gevuld. Daarna was het tijd voor de eerste trail run. Motor starten en een paar volle tanks brandstof laten verbranden.

Trailrun

Mijn moeder was op dat moment bovenop de zolder aan het werk en wist niet wat ze hoorde toen de motor plotseling luid knetterend in de schuur begon te draaien. Daarvoor moest ik wel eerst met een dikke batterij de gloeiplug opwarmen en met een spuit wat brandstof in de motor doen. Gelukkig had ik hem samen met de balk waarop hij gemonteerd was stevig vastgezet in een hele grote bankschroef want na enkele valse starts begon hij plotseling luidruchtig te draaien en de propellor heel veel wind te produceren.

Ik had voor de zekerheid de achterdeur maar open gedaan en dat was maar goed ook. Tot mijn grote genoegen draaide de nieuwe motor met een mooi constant toerental. Er kwam wel heel veel rook uit die luid ratelende tweetakt motor en die werd door de propellor naar buiten geblazen.  Ik was dan ook niet de enige die het horen en zien verging. Helemaal bovenop de zolder keek mijn moeder met verbazing door het zolderraam naar de blauwe rook die uit de schuur kwam.

Run Forest run!

Volgens mij heeft het haar niet veel tijd heeft gekost om van die zolder naar beneden te komen. De keukendeur vloog open en het enige wat ik boven de herrie uit hoorde was ‘zet dat ding uit!!’, wat ik wijselijk deed, want anders zwaaide er wat.

Wat ik tot dan nog niet had gezien was de zijkant van de koelkast die een meter verderop naast de werkbank stond. Mijn moeder viel heel even…..stil toen ze de met olie besmeurde zijkant zag, daarna was het lawaai terug…..De brandstof van deze motor was kennelijk rijkelijk smerend en het grootste deel droop nu langs de zijkant van de koelkast naar beneden.

Na deze valse start werd de Taxi en ik verbannen naar buiten. Geen draaiende motoren meer in de schuur. De motor werd in het vliegtuig gebouwd samen met de besturing en enkele weken later was het tijd voor een eerste vlucht.

Luchtdoop

Die vlucht vond na vele proefvluchten plaats in een weiland van een boer in Mastenbroek. Tijdens de proefvluchten zonder draaiende motor had ik geprobeerd om het toestel zo goed mogelijk af te stellen. Hij moest zonder draaiende motor na een rechtlijnige worp netjes zwevend naar beneden komen. De motor kon immers afslaan en dan zou ik hem zwevend weer richting Aarde moeten laten vliegen. Alles was goed gebouwd en hij vloog netjes rechtuit. Het was tijd voor zijn eerste vlucht.

De vlucht van de Taxi

De motor werd gestart en een klein publiek van vrienden, ouders en een boeren familie stond met spanning te wachten op wat zou komen. Alles leek goed te gaan. Alles was wel tien keer gecontroleerd. De motor draaide, ik gaf vol gas en wierp de Taxi de lucht in.

De bedoeling was dat het kleine vliegtuig rustig omhoog zou klimmen om daarna rustig wat bochten te oefenen en daarna weer te landen. Dat liep echter geheel anders; de Taxi ging er vandoor als een raket en maakte een sprong naar 50 meter. Achteraf bekeken had ik het toestel sterk overtrokken naar boven gestuurd om zijn eerste vlucht met een heuse looping te beginnen, ik had alleen niet gerekend op de grond, want die was iets te dichtbij. De vlucht eindigde net zo verticaal als hij was begonnen.

Met een Taxi in kleine delen en alles bedekt onder een dikke laag klei verlieten we het weiland. De eerste vlucht heeft ergens tussen de 5 en 10 seconden geduurd. Het leek een eeuwigheid. We moesten er allemaal hard om lachen. Maar ondanks die enorme schade was ik verkocht aan een van de mooiste hobbies die ik nog steeds heb: vliegtuig modelbouw.

De doos

De doos die ik deze zomer tegenkwam op zolder was nog helemaal dicht. Verkleurd door de zon en jaren geleden gekocht bij Hangar Modelbouw in Kampen. Een houtbouw dubbeldekker vliegtuig en ook geschikt voor elektromotoren.

Dat was jaren geleden al helemaal mijn ding, destijds bij de modelbouw club in Kampen; Elektrovliegen. Ik was de kleine Elon Musk van de club want niemand anders vloog elektrisch. Anderen keken op mij neer. Een brandstof motor was immers veel sterker, maakte die heerlijke herrie en rook.

Maar daar kwam snel verandering in. Een jaar later vloog meer dan de helft ook geruisloos over de weilanden. De boer in het weiland ernaast had namelijk geklaagd bij de gemeente over de herrie, dus moest het overdag wat stiller en stond ik vaak als enige te oefenen terwijl de rest moest wachten tot de koeien naar de stal werden gebracht.

Winter is coming

Ik ben al jaren niet meer lid van de club. Ze zijn inmiddels verhuisd naar een locatie bij Kampen vlak naast de N50. Af en toe als ik er langs rijd zie ik wel eens een vlak naast de autoweg vliegen. Volgend jaar ga ik er wel eens kijken. Deze winter ga ik net als die clubleden lekker aan de slag en die prachtige houten dubbeldekker bouwen.

Toekomst

Een ding weet ik zeker: hij komt niet op de kast te staan. Op enkele onderdelen na heb ik alles nog in huis. Zelfs de motor ligt nog nieuw verpakt in de doos. Een ding weet ik wel zeker: de eerste vlucht maak ik niet zelf, die laat ik over aan een ervaren clublid. Dan is het voor mij tijd om weer te leren vliegen.

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *